Fanatizm Ortasında Aşk: Jungle Fever ve Ae Fond Kiss
Secrets & Lies - Mike Leigh
30 Kasım 2008 Pazar
À ma soeur! - Catherine Breillat
7 Eylül 2008 Pazar
Dead Man's Shoes - Shane Meadows
Shane Meadows 2000lerin elle tutulur yönetmenlerinden olduğunu ileride önünün gayet açık olduğunu This Is England'da ayan beyan göstermişken onun adının ilk olarak üst saflarda anılmaya başladığı Dead Man's Shoes'u keşfetmek, izleyenler için de dönüp bir daha bakmak gayet güzel bir deneyim. Zamanında yandaki afişten de kolaylıkla anlaşılacağı üzere bir Hollywood korku filmiymişcesine pazarlanan film normal olarak genel kitleyi pek memnun etmedi ama bir sinemaseveri tavlayacak, dönüp bir daha bakmasını sağlayacak dört başı mamur bir eserle karşılaşmanın öneminin büyük olduğunu da gösterdi. Bugün Shane Meadows adının yerleşmesiyle birlikte evet pek korku-gerilim saflarında yerini bulan bir film değil ama bu filmi korku sineması klişeleri kullanmıyor diye de korku-gerilim sinemasından ayırmak da hata olur çünkü korkutan bir film olmasa da önce korkuyu sonra da gerilimi anlatan bir film Dead Man's Shoes. Bir adamın bir avuç serserinin üzerinde yarattığı gerilim bir süre sonra vicdan muharebesine dönüyor ve yön değiştiriyor fakat gücünü aldığı yer bu gerilim.
Geçmişte yaşanan bir olay ve sorumlularının çok derinlere bastırdığı bir olayı unutmayan biri onlara hatırlatmaya başlıyor. Başta umursanmayan bu adam karşısında bu astığım astık serseriler tutulup kalıyor. Adeta adama dokunamıyorlar ve kendilerinin gideceği talihsiz sona doğru ümitsizce bekleyiş içine giriyorlar. Vicdanları, yıllardır atamadıkları pişmanlıkları onları bir anda zayıf kılıyor. Dokunamıyorlar çünkü daha fazla vicdani rahatsızlık katlanabilecekleri bir şey değil. Cezalandırılmayı bekleyen suçlu gibi sonlarını beklemeye başlıyorlar.
Shane Meadows son yılların yüzü belki de en iyi kullanan yönetmeni. Hem Dead Man's Shoes da hem de This Is England'da kişilerin nefretini, korkularını, acizliklerini, azaplarını yüzler daha doğrusu bakışlar sayesinde o kadar iyi aktarıyor ki kullandığı o kadar etkileyici müzik ve görselliğe rağmen tek odak noktası yüz ve bakışlar olarak kalıyor. Bu karakterlerin Anthony ismini duydukları her anda yüzlerinin ve bakışlarının anlattıklarını aktarabilecek belki de tek sanat olan sinemanın gücünden başka bir şey değil ve Shane Meadows gerçekten sinema yapıyor.
Böyle bir film için de Shane Meadows'un ihtiyacını duyduğu şey elbette iyi oyuncular. Hepsi muhteşem oynayan oyuncular bir yana Paddy Considine oyunculuğuyla, oluşturulmasında birebir yardım ettiği karakteriyle filmden ayrı Jake La Motta, Terry Malloy, Private Pyle vs.'nin yanına yazılacak kadar büyük bir eser ortaya koyuyor adeta.
9 Temmuz 2008 Çarşamba
Ex Drummer - Koen Mortier
www.exdrummer.com
http://www.imdb.com/title/tt0812243/
http://beyazperde.mynet.com/film.asp?id=3912&kat=arama
Belçika'dan Yükselen Çığlık
2000ler sineması özellikle son yıllarda sürekli olarak yeni tarz oluşturmanın sıkıntısı içinde bir çok teknolojik deneme içinde kendini tekrarlayadursun; Belçika'dan bir adam çıkıp hiç zorlamadan, gösterişe boğmadan bunu beceriyor, hatta etkilendiği filmlerden bile daha üstün bir iş ortaya koyabiliyor.
Düz bir mantıkla evet Ex Drummer ortaya teknik olarak ortaya yeni bir şey koyduğu yok. Trainspotting, Requiem For A Dream, Fight Club, Snatch gibi birbirinden numune karakterlerin hikayelerini biçimsel bir şovla sunan filmlerden gene bu biçim konusunda sunduğu pek farklı bir şey de yok. Ama bu filmlerde izlediğimiz biçimsel hareketlerin, Ex Drummer'da dogme95 ile birleştiği noktada bambaşka bir şey ortaya çıkıyor, bu absürt hikaye ilginç bir şekilde gerçekçi bir tavır alıyor ve bunu başka bir filmle ifade etmek mümkün değil.
Filmin hikayesi konu sıkıntısı çeken ünlü bir yazarın, bunu aşmak için gençliğinde yaşadığı varoşların içine karışması kısaca. Bunun için her biri birbirinden ilginç ve absürt karakterlerin arasında gezinirken de hikayesini geliştiriyor. ""spoiler""Bir süre sonra da izlediklerimizin gerçekliği ile yazarın kurguladıkları arasında karışıklığa boğuluyoruz ve her bir biçimsel hareket bizi yazarın beynine, bilinçaltına indiriyor. Bu bilinçaltında yazar adeta geçmişinden, o küçük gördüğü punklardan öç alıyor. Onları eziyor, aşşağılıyor, dövüyor, faşizmini boşaltıyor ve yok ediyor.""spoiler bitti""
Tepeden bakıp, vahşetini kustuğu insanlar adeta Belçika'nın üst sınıf bilinçaltını ortaya koyuyor. Funny Games, Cache, Piyanist başta olmak üzere tüm Haneke filmlerinde tamamen gerçekçi bir şekilde yüzümüze vurulan bu ayrımı ve görünmek istenmeyen, bilinçaltına bastırılan nefreti Ex Drummer'da kurgusal bir dünya içinde izliyoruz. 2000lerin sinemasının modası haline gelen seyirciyi rahatsız etme anlayışını uzun zaman sonra gerçekten altının doldurulduğunu ve filmin derdine hizmet ettiğini görüyoruz.
Bu filmi tanımlayacak bir kelime varsa o kelime "sorunlu"dur. Sorunlu bir dünyadaki sorunlu karakterlerin, sorunlu hikayeleri bize anlatılan. Biçimsel kuvveti, post rock-post punk gruplarından oluşan ve enfes sahneler doğuran muhteşem müzikleri, oyunculuk başarıları vs. ise ekstraları. Son yılların en heyecan verici, en dinamik filmlerinden bir Ex Drummer. Her yönüyle "punk" bir film.


